عبادت بردگان، سوداگران و آزادگان از نگاه امام حسین(ع)
این روزها، ایام عزاداری و سوگواری حضرت سیدالشهداء(ع) است. در کنار عزاداریها و اشک ریختنها فرصت خوبی است تا مروری به فرمایشات و سخنان گهربار آن امام همام داشته باشیم.
به
گزارش حیات، از امام حسین(ع) احادیث و روایات بسیاری نقل شده است که باید در هر زمانی
سرلوحه کار و زندگیمان قرار گیرد و ایام ماه محرم فرصت بسیار خوبی برای مرور و مطالعه
این سخنان گهربار است.
در
ادامه به 14 حدیث و روایت از امام حسین(ع) که در کتاب ارزشمند تحف العقول نقل شده است،
اشاره میکنیم.
آن
حضرت فرمودند:
1-
شما را به تقوای الهی سفارش میکنم؛ زیرا خدا ضمانت داده کسی را که تقوای الهی پیشه
سازد، از آنچه ناخوش میدارد، به آنچه خوش میدارد انتقال دهد، و از جایی که گمان
نمیبرد، روزیاش دهد.
2-
مبادا از کسانی باشی که به سبب گناهانِ بندگانِ، خدا بر سرنوشت آنان بیمناک است، ولی
خود را از سزای گناه خویش ایمن میداند.
3-
به راستی که من مرگ را جز خوشبختی نمیدانم و زندگی با ستمکاران را جز ملال.
4-
آنحضرت به مردی که نزد او از دیگری غیبت میکرد، فرمودند: "ای فلان! زبان از
غیبت فرو بند که غیبت، خورشِ سگان دوزخ باشد".
5-
برخی خدا را به شوق بهشت میپرستند این، پرستشِ سوداگران است. گروهی خدا را از ترس
میپرستند این، پرستشِ بردگان است و گروهی خدا را از روی سپاسگزاری میپرستند که
این، پرستشِ آزادگان و برترین نوع پرستش است.
6-
خدعه (و مهلت دادن) خدا به بنده آن است که نعمت فراوان و مستمر به او رساند و سپاسگزاری
را از او بگیرد.
7-
از نشانههای خوشنامی و نیکبختی، همنشینی با خردمندان است.
8-
از نشانههای اسباب نادانی، مجادله با غیر اهل اندیشه است.
9-
از نشانههای دانا، نقّادی (و بررسی) گفتار خود و آگاهی او از حقایق فنون رأی (و نظر)
است.
10-
از آنچه موجب پوزش خواهی شود، بپرهیز؛ زیرا مؤمن، نه بد کند و نه پوزش خواهد و منافق،
هر روز بد کند و هر دَم پوزش خواهد.
11-
سلام را 70 حسنه (و پاداش نیک) باشد: 69 حسنه از آنِ سلام دهنده و یک حسنه از آنِ پاسخ
گوینده آن است.
12-
بخیل، کسی است که در سلام کردن بخل ورزد.
13-
کسی که با نافرمانی خدا در پیِ کاری باشد، آنچه را امید دارد، بیشتر از دست بدهد و
به آنچه از آن میپرهیزد، زودتر گرفتار آید.
14-
مردی نزد حضرت آمد و از او مالی خواست، حضرت فرمود: "درخواست مال، روا نیست، مگر
برای پرداخت هزینهای بسیار یا فقری به خاک نشاننده یا تأدیه تعهّدی ناگزیر چون دیه
و غرامت و کفالت". آن مرد گفت: من جز برای پرداخت یکی از اینها نیامدهام. پس
فرمود که 100 دینار بدو دهند.